1. 1911 adj. « fondé sur les théories de Riemann » (H. Poincaré, Hyp. cosmogon., p. 254);
2. 1924 géométrie riemannienne (J. Phys. et Radium, p. 122D). Dér. du n. du mathématicien all. B. Riemann [1826-1866]; suff. -ien*.
2. 1924 géométrie riemannienne (J. Phys. et Radium, p. 122D). Dér. du n. du mathématicien all. B. Riemann [1826-1866]; suff. -ien*.