| RAVINEMENT, subst. masc. Étymol. et Hist. 1848 (D'Orbigny, Dict., t. 12, p. 485, s.v. terrain). Dér. de raviner*; suff. -ment1*. |
| RAVINEMENT, subst. masc. Étymol. et Hist. 1848 (D'Orbigny, Dict., t. 12, p. 485, s.v. terrain). Dér. de raviner*; suff. -ment1*. |