| RASSIR, verbe intrans. Étymol. et Hist. 1909 (Coupin, Animaux de nos pays, p. 243). Dér. de rassis, part. passé de rasseoir*; dés. -ir. |
| RASSIR, verbe intrans. Étymol. et Hist. 1909 (Coupin, Animaux de nos pays, p. 243). Dér. de rassis, part. passé de rasseoir*; dés. -ir. |