| PINCELIER, subst. masc. Étymol. et Hist. 1622 pinceliere fém. (E. Binet, Merv. de nat., p.306 ds Gdf.); 1680 pincelier masc. (Rich.). Dér. de pincel, pinceau*; suff. -ier*. |
| PINCELIER, subst. masc. Étymol. et Hist. 1622 pinceliere fém. (E. Binet, Merv. de nat., p.306 ds Gdf.); 1680 pincelier masc. (Rich.). Dér. de pincel, pinceau*; suff. -ier*. |