| PERFECTUM, subst. masc. Étymol. et Hist. 1933 (Mar. Lex.). Terme de gramm. lat. perfectum, neutre subst. de l'adj. perfectus, -a, -um (v. parfait1 et 2). |
| PERFECTUM, subst. masc. Étymol. et Hist. 1933 (Mar. Lex.). Terme de gramm. lat. perfectum, neutre subst. de l'adj. perfectus, -a, -um (v. parfait1 et 2). |