| PARTURITION, subst. fém. Étymol. et Hist. 1823 parturition (Boiste). Empr. au b. lat. parturitio, -onis «enfantement» (déb. ves.), dér. de parturire, v. parturiente; cf. parturation dès 1786 (Le Roux t.2, p.268) et l'angl. parturition «id.» dès 1646 ds NED. |
Accueil