| PANIFIER, verbe trans. Étymol. et Hist. 1600 (Ol. de Serr., VIII, 1 ds Gdf. Compl.). Dér. du lat. panis «pain»; suff. -ifier*; cf. lat. médiév. panificare (ca 1125 ds Latham). |
| PANIFIER, verbe trans. Étymol. et Hist. 1600 (Ol. de Serr., VIII, 1 ds Gdf. Compl.). Dér. du lat. panis «pain»; suff. -ifier*; cf. lat. médiév. panificare (ca 1125 ds Latham). |