| OISELIER, -IÈRE, subst. Étymol. et Hist. xves. (Gloss. Lille, 30a ds T.-L.: auceps: oiselier). Dér. de oisel, forme anc. de oiseau*; suff. -ier*. |
| OISELIER, -IÈRE, subst. Étymol. et Hist. xves. (Gloss. Lille, 30a ds T.-L.: auceps: oiselier). Dér. de oisel, forme anc. de oiseau*; suff. -ier*. |