| DINDONNER, verbe. Étymol. et Hist. 1828 se laisser dindonner (Vidocq, Mém., II, 349 [Tenon] ds Quem. Fichier). Dér. de dindon* étymol. 2; dés. -er. |
| DINDONNER, verbe. Étymol. et Hist. 1828 se laisser dindonner (Vidocq, Mém., II, 349 [Tenon] ds Quem. Fichier). Dér. de dindon* étymol. 2; dés. -er. |