| BANQUER2, verbe. Étymol. et Hist. 1. 1691 mar. part. passé substantivé banqué (Ozanam, Dict. math., p. 265 : On apele [...] Banqué, un Navire qui va pêcher de la Molüe [sic] sur le grand Banc); 1701 adj. (Fur.); 1831 banquer (Will.); 2. 1897 verbe trans. (Nouv. Lar. ill.). 1 dér. de banc* étymol. 3; suff. -é*; 2 dér. de banc* étymol. 1; dés. -er. |
Accueil