| RÉENSEMENCER, verbe trans. Étymol. et Hist. 1549 rensemencer (Est.); 1845 réensemencer (Besch.). Dér. de ensemencer*; préf. r-, ré- (re-*). |
| RÉENSEMENCER, verbe trans. Étymol. et Hist. 1549 rensemencer (Est.); 1845 réensemencer (Besch.). Dér. de ensemencer*; préf. r-, ré- (re-*). |