| BRÛLIS, subst. masc. Étymol. et Hist. Ca 1170 bruellëiz (Béroul, Tristan, 3037 dans T.-L.). Dér. de brûler*; suff. -is*. |
| BRÛLIS, subst. masc. Étymol. et Hist. Ca 1170 bruellëiz (Béroul, Tristan, 3037 dans T.-L.). Dér. de brûler*; suff. -is*. |