1508 tripoly (Comptes du château de Gaillon, éd. A. Deville, p. 296: III livres de tripoly); 1556 tripolis (R. Le Blanc, Trad. de Cardan, f° 151 r° ds Gdf. Compl.); 1578 tripoli (Vigenère, Philostrate, f° 243 v° , ibid.). De Tripoli, ville du Liban d'où provenait cette substance. Cf. ital. trìpolo, gésso di Trìpoli (xvie s. ds DEI), lat. médiév. laborare vitrum ... ad colore tripuli (1284 à Venise, ibid.).