xiiie s. titimal (Livre simples medecines, éd. P. Dorveaux, p. 70,396); 1376 tintinmalle (Modus et Ratio, éd. G. Tilander, 111, 15, t. 1, p. 213); 1532 tithymalle (Rabelais, Pantagruel, éd. Verdun, L. Saulnier, XV, p. 128, 60). Empr. au lat. tithymallis ou tithymal(l)us, du gr. τιθύμαλ(λ)ος ou τιθυμαλίς, -ιδος « id. ».