| TATOU, subst. masc. Étymol. et Hist. 1553 (P. Belon, Observ. de plus. singul., t. 3, p. 52 ds Gdf. Compl.). Empr. au tupitat « tatou ». Voir König, p. 201 et Fried. |
| TATOU, subst. masc. Étymol. et Hist. 1553 (P. Belon, Observ. de plus. singul., t. 3, p. 52 ds Gdf. Compl.). Empr. au tupitat « tatou ». Voir König, p. 201 et Fried. |