| MERGULE, subst. masc. Étymol. et Hist. 1818 (Nouv. dict. d'hist. nat. [Deterville] ds Quem. DDL t. 9). Empr. au lat. sc. mergulus, du b. lat. mergulus (att. ds la Vulgate, v. TLL), dimin. du lat. class. mergus «plongeon [oiseau]». |
| MERGULE, subst. masc. Étymol. et Hist. 1818 (Nouv. dict. d'hist. nat. [Deterville] ds Quem. DDL t. 9). Empr. au lat. sc. mergulus, du b. lat. mergulus (att. ds la Vulgate, v. TLL), dimin. du lat. class. mergus «plongeon [oiseau]». |