| MANIGANCER, verbe trans. Étymol. et Hist. 1691 (Dancourt, Opéra du village, sc. 2 ds DG). Dér. de manigance*; dés. -er. |
| MANIGANCER, verbe trans. Étymol. et Hist. 1691 (Dancourt, Opéra du village, sc. 2 ds DG). Dér. de manigance*; dés. -er. |