1. ca 1280 mescheandement «misérablement, malheureusement» (G. d'Amiens, Escanor, 8167 ds T.-L.); 1370-72 mescheantment (Oresme, Ethiques, éd. A. D. Menut, p.131);
2. xve s. [date du ms] «d'une manière méchante» (Laurent, Somme, ms Troyes, f° 99 v° ds Gdf. Compl.). Dér. de méchant*; suff. -ment2 *.
2. xve s. [date du ms] «d'une manière méchante» (Laurent, Somme, ms Troyes, f° 99 v° ds Gdf. Compl.). Dér. de méchant*; suff. -ment2 *.