| ILLICITE, adj. Étymol. et Hist. 1364 (Ord., IV, 507 ds Gdf. Compl.). Empr. au lat.illicitus « interdit; illégal ». |
| ILLICITE, adj. Étymol. et Hist. 1364 (Ord., IV, 507 ds Gdf. Compl.). Empr. au lat.illicitus « interdit; illégal ». |