| IBIS, subst. masc. Étymol. et Hist. 1121-34 ibex (Ph. de Thaon, Bestiaire, 2631 ds T.-L.); 1537 ibis (Saliat, Man. d'instruire les enf., fol. 13 rods DG). Empr. au lat.ibis, gr. ι
́
ϐ
ι
ς « ibis ». |
Accueil