a) 1343 houpier « sommet d'un arbre ébranché » (doc. ds Gdf.);
b) 1536 houpier « arbre ébranché auquel on a laissé la houppe » (Monet). Dér. de houppe*; suff. ier*.
b) 1536 houpier « arbre ébranché auquel on a laissé la houppe » (Monet). Dér. de houppe*; suff. ier*.