| FRAPPEMENT, subst. masc. Étymol. et Hist. Fin xives. frapement (Gloss. gall.-lat., B.N. L 7684, fo59a ds Gdf. Compl.). Dér. de frapper*; suff. -(e)ment1*. |
| FRAPPEMENT, subst. masc. Étymol. et Hist. Fin xives. frapement (Gloss. gall.-lat., B.N. L 7684, fo59a ds Gdf. Compl.). Dér. de frapper*; suff. -(e)ment1*. |