| EXAUCEMENT, subst. masc. Étymol. et Hist. 1690 (Fur.). Dér. du rad. de exaucer*; suff. -(e)ment1*, (var. de exhaussement*). |
| EXAUCEMENT, subst. masc. Étymol. et Hist. 1690 (Fur.). Dér. du rad. de exaucer*; suff. -(e)ment1*, (var. de exhaussement*). |