| ESSUYEUR, EUSE, subst. Étymol. et Hist. 1377 essuior « serviette » (doc. ds Gdf.) − 1501, ibid.; 1826 technol. (Balzac, loc. cit.). Dér. du rad. de essuyer*; suff. -eur2*. |
| ESSUYEUR, EUSE, subst. Étymol. et Hist. 1377 essuior « serviette » (doc. ds Gdf.) − 1501, ibid.; 1826 technol. (Balzac, loc. cit.). Dér. du rad. de essuyer*; suff. -eur2*. |