| ENCRAVATER, verbe trans. Étymol. et Hist. 1834 fig. conversation encravatée (Sainte-Beuve, loc. cit.). Dér. de cravate*; préf. en-*; dés. -er. |
| ENCRAVATER, verbe trans. Étymol. et Hist. 1834 fig. conversation encravatée (Sainte-Beuve, loc. cit.). Dér. de cravate*; préf. en-*; dés. -er. |