| EMMANCHURE, subst. fém. Étymol. et Hist. 1494 emmancheures (B.N. 8454, Béthune, fo15ads Gdf. Compl.); 1811 emmanchure (Mozin-Biber). Dér. de manche* (de vêtement); préf. en-*; suff. -ure*. |
| EMMANCHURE, subst. fém. Étymol. et Hist. 1494 emmancheures (B.N. 8454, Béthune, fo15ads Gdf. Compl.); 1811 emmanchure (Mozin-Biber). Dér. de manche* (de vêtement); préf. en-*; suff. -ure*. |