Logo Portail
Voir également: dru, adverbe  dru, nom 
Étymologie du Trésor de la Langue Française (1960-1990)
Ca 1100 erbe drue (Rol., éd. J. Bédier, 1334); 1175 enveisez e druz « gaillard, vert, vigoureux » (Horn, éd. M.-K. Pope, 3993); ca 1275 adv. vergié si dru planté (Adenet Le Roi, Enfances Ogier, éd. A. Henry, III, 5258). Du gaul. *druto « fort, vigoureux » (Dottin, p. 253; FEW t. 3, p. 166b).