| CHAOTIQUE, adj. Étymol. et Hist. 1838 (Ac. Compl. 1842). Dér. de chaos*; suff. -ique* avec intercalation de -t- consonne de soutien, v. Nyrop t. 3, § 89, 11o. |
| CHAOTIQUE, adj. Étymol. et Hist. 1838 (Ac. Compl. 1842). Dér. de chaos*; suff. -ique* avec intercalation de -t- consonne de soutien, v. Nyrop t. 3, § 89, 11o. |