| CHANTAGE, subst. masc. Étymol. et Hist. [1836, Vidocq ds Esn. 1966]; 1839 (Balzac, Un Grand homme de province, p. 478). Dér. de [faire] chanter* étymol. B 3, suff. -age*. |
| CHANTAGE, subst. masc. Étymol. et Hist. [1836, Vidocq ds Esn. 1966]; 1839 (Balzac, Un Grand homme de province, p. 478). Dér. de [faire] chanter* étymol. B 3, suff. -age*. |