| CHAMARRURE, subst. fém. Étymol. et Hist. 1595 (Charron, Les trois veritez, 404 ds Quem.). Dér. de chamarrer*; suff. -ure*. |
| CHAMARRURE, subst. fém. Étymol. et Hist. 1595 (Charron, Les trois veritez, 404 ds Quem.). Dér. de chamarrer*; suff. -ure*. |