I. 1732 celtibère (Trév.).
II. id. celtibérien (ibid.). I Empr. du lat. celtiber, utilisé depuis Catulle (1er s. av. J.-C.); II dér. de I, suff. -ien*.
II. id. celtibérien (ibid.). I Empr. du lat. celtiber, utilisé depuis Catulle (1er s. av. J.-C.); II dér. de I, suff. -ien*.