| CARACOLER, verbe. Étymol. et Hist. 1642 équit. (A. Oudin, Seconde partie des recherches ital. et fr.). Dér. de caracole*; dés. -er. |
| CARACOLER, verbe. Étymol. et Hist. 1642 équit. (A. Oudin, Seconde partie des recherches ital. et fr.). Dér. de caracole*; dés. -er. |