| BRAGUET, subst. masc. Étymol. et Hist. I. 1802, supra. II. 1834 mar. (Land.). I dér. de brague*, étymol. 1; II dér. de brague* étymol. 2; suff. -et*. |
| BRAGUET, subst. masc. Étymol. et Hist. I. 1802, supra. II. 1834 mar. (Land.). I dér. de brague*, étymol. 1; II dér. de brague* étymol. 2; suff. -et*. |