1. 1361 « instrument de maréchal-ferrant » (Inv. de Hues de Caumont, A. Pas-de-Calais, A, 513 dans Gdf. Compl.);
2. 1611 boutouer « extrémité du groin du porc, du sanglier » (Cotgr.); 1680 boutoi (Rich.); 1690 boutoir (Fur.). Dér. de bouter* étymol. 1; suff. -oir*.
2. 1611 boutouer « extrémité du groin du porc, du sanglier » (Cotgr.); 1680 boutoi (Rich.); 1690 boutoir (Fur.). Dér. de bouter* étymol. 1; suff. -oir*.