1re attest. 1834 (Balzac, Eugénie Grandet, p. 202); dimin. de bouillir*, suff. -ot(t)er*.
— [bujɔte]. Littré, seul dict. du xixe s. à transcrire le verbe, note [χ] mouillé.
— [bujɔte]. Littré, seul dict. du xixe s. à transcrire le verbe, note [χ] mouillé.