1re attest. ca 1100 (Roland, éd. J. Bédier, 261); dér. de l'adj. blanc*, suff. -oyer*.
— Dernière transcr. dans DG : blan-chwá-yé. Littré transcrit : blan-cho-ié; à ce sujet cf. aboyer. Ac. Compl. 1842 et Lar. 19e consacrent une entrée à l'anc. forme blanchoier.
— Dernière transcr. dans DG : blan-chwá-yé. Littré transcrit : blan-cho-ié; à ce sujet cf. aboyer. Ac. Compl. 1842 et Lar. 19e consacrent une entrée à l'anc. forme blanchoier.