| BLAGUEUR, EUSE, subst. ÉTYMOL. ET HIST. − 1808 pop. (D'Hautel, Dict. du bas lang.).
Dér. du rad. de blaguer*; suff. -eur2*. |
| BLAGUEUR, EUSE, subst. ÉTYMOL. ET HIST. − 1808 pop. (D'Hautel, Dict. du bas lang.).
Dér. du rad. de blaguer*; suff. -eur2*. |