| BANDAGISTE, subst. masc. 1reattest. 1701 (Fur.); dér. de bandage*, suff. -iste*. − [bɑ
̃daʒist]. − Fréq. abs. littér. : 15. |
| BANDAGISTE, subst. masc. 1reattest. 1701 (Fur.); dér. de bandage*, suff. -iste*. − [bɑ
̃daʒist]. − Fréq. abs. littér. : 15. |